Wspomnienia założyciela Klubu Rzymskiego Dorota Ciesielska
Książka jest autobiografią wybitnego naukowca i działacza społecznego, współzałożyciela Klubu Rzymskiego, Alexandra Kinga. Zawiera podsumowanie każdego z ważniejszych okresów jego działalności. Przedstawiona została w niej ewolucja poglądów ekonomicznych i społecznych autora, wywołana przez kolejne doświadczenia życiowe oraz obserwację i analizę zmian zachodzących w świecie w sferze polityczno-ekonomicznej w XX wieku.
King urodził się w roku 1909 w Glasgow. Jego rodzina przeprowadziła się do Londynu, ale często nawiązywał w późniejszym okresie życia do swoich szkockich korzeni. W 1929 r. ukończył wydział chemii na Royal College of Science w Londynie, a na podyplomową praktykę udał się na uniwersytet w Monachium. Warto przypomnieć, że wówczas Niemcy były liderem w badaniach naukowych, co miało wpływ na wybór miejsca studiów. W 1930 r. poprowadził naukową ekspedycję na wyspę wulkaniczną Jan Mayen w Arktyce. Do Londynu wrócił w 1931 r. i rozpoczął pracę na wydziale chemii w Imperial College of Science and Technology, z zamiarem poświęcenia się pracy naukowej. Jednak po wybuchu II wojny światowej został zaangażowany przez rząd brytyjski (The Ministry of Supply), gdzie zaangażował się m.in. we wdrożenie środka owadobójczego opartego o chemiczną formułę DDT.
Po zakończeniu wojny King kontynuował swoją pracę, gdyż uważał wiedzę i naukę za istotny czynnik zwycięstwa w wojnie, ale także niezbędny do utrzymania pokoju. Był on jednym z pierwszych naukowców wskazujących na silną korelację pomiędzy liczbą pracowników naukowych oraz wysokością nakładów przeznaczonych na naukę, a dobrobytem społeczeństwa.
Wpływ na dalszą działalność zawodową Kinga miały efekty wdrażania rozwiązań naukowych w działalności biznesowej. Przeprowadzone po wojnie badania wykazały, że efektywność działalności firm amerykańskich jest dużo wyższa niż firm brytyjskich. Uznano wówczas, że wiedza posiadana przez pracowników naukowych będzie czynnikiem umożliwiającym zmianę tej sytuacji. King został zatem kierownikiem departamentu zajmującego się rozwojem badań naukowych.
W roku 1956 został dyrektorem Europejskiej Agencji Produktywności, z siedzibą w Paryżu, a w 1960 r. dyrektorem generalnym departamentu nauki Organizacji Współpracy Ekonomicznej i Rozwoju (OECD). Przeszedł na emeryturę w 1974 r., ale nadal prowadził działalność naukową i społeczną.
King jest uważany za jednego z pierwszych naukowców, którzy zwrócili uwagę na negatywne skutki rozwoju cywilizacyjnego dla środowiska naturalnego. Zagrożenia te zostały przedstawione w słynnym raporcie The Limits to Growth opublikowanym w 1972 r., którego był współautorem. Raport Rzymski – bo pod takim tytułem jest powszechnie znany – wpłynął, w sposób trudny do przecenienia, na postrzeganie problemów związanych z ochroną środowiska naturalnego. Ta problematyka była szczególnie bliska Kingowi, zajmował się nią aktywnie aż do swojej śmierci 28 lutego 2007 r.
W okresie pisania raportu King pracował również nad stworzeniem nieformalnego stowarzyszenia ludzi z różnych środowisk, w którym rozważane byłyby zagadnienia związane z rozwojem społeczno-gospodarczym oraz ochroną środowiska naturalnego i innymi istotnymi globalnymi problemami. Tą organizacją stał się Klub Rzymski, utworzony w 1968 roku, którego współtwórcą był Aurelio Peccei. W latach 70. i 80. XX wieku King wiele podróżował, prowadził rozmowy z liderami politycznymi, działaczami ekologicznymi, aby zebrać jak najbardziej obiektywne informacje w celu określenia, co oznacza zrównoważony wzrost gospodarczy. King twierdził, że nauka jest środkiem przyczyniającym się do tworzenia wiedzy umożliwiającej poprawę warunków bytu ludzkości. Ale dostrzegał również, że wiedza i nauka mogą także służyć do rozwoju tyranii, destrukcji, wyzysku.
Autor omawianej książki opisuje globalizację i jej postęp jako proces mający dwojaki wpływ na funkcjonowanie społeczeństwa. Z jednej strony przyczynia się on do integracji gospodarki światowej, przez co może doprowadzić do poprawy warunków życia oraz sprzyjać kształtowaniu społeczeństwa tolerancyjnego, wielokulturowego. Z drugiej strony, powoduje jednak dekompozycję społeczeństwa jako całości, zmniejsza liczbę miejsc pracy, osłabia regionalne więzi społeczne oraz doprowadza do nasilenia konfliktu interesów.
W swojej książce autor podejmuje ponadto temat „drapieżnego” kapitalizmu. Niepokoi go szczególnie to, że wszystko, w tym wiedza, jest traktowane jako produkt, który powinien być sprzedany w najbardziej intratny sposób. Zjawiska zachodzące w międzynarodowej gospodarce i polityce, często pozbawione etycznych aspektów, doprowadzają do osłabienia autorytetu rządów, przyspieszenia destrukcji środowiska naturalnego i obniżenia wartości życia ludzkiego.
Triumf kapitalizmu, który według King nastąpił w ostatnich 20 latach ub. wieku, doprowadził do głębokich zmian w strukturze społecznej. W dużym stopniu wynika to z upadku komunizmu oraz braku innego konkurencyjnego systemu gospodarczego. Metamorfoza jaką przechodzi kapitalizm doprowadziła do zmian globalnego systemu gospodarczego, i będzie miała wyraźny wpływ na przyszłość ludzkości i ekosystemu. ,,Drapieżny’’ kapitalizm został zapoczątkowany w Stanach Zjednoczonych oraz Wielkiej Brytanii, a następnie rozprzestrzenił się na pozostałe kraje europejskie. Obecnie żadne państwo nie może uwolnić się od nasilającej się konkurencji wymuszanej przez funkcjonowanie wolnego rynku, ze względu na niebezpieczeństwo pozostania w tyle za innymi państwami w rozwoju gospodarczym.
Istotne zagadnienie, którym interesował się również King, to produktywność. Po zakończeniu wojny chciał on, aby jego praca przyczyniła się do zwiększenia efektywności w rolnictwie i przemyśle, w celu szybszej odbudowy zniszczeń wojennych. W latach 80. ub. wieku poprawa produktywności stała się ponownie istotna. W wyniku nasilającej się konkurencji przedsiębiorstwa mogły podnosić efektywność swych działań jedynie poprzez zastosowanie nowych technologii produkcyjnych. Wiązało się to de facto z zastępowaniem pracy ludzkiej przez maszyny, co powodowało likwidację wielu miejsc pracy, a nawet całych zawodów. Autor wskazuje na konieczność poświęcenia większej uwagi skutkom społecznym i aspektom etycznym tych zjawisk, a szczególnie ich wpływu na losy poszczególnych ludzi.
Negatywne efekty rozwoju kapitalizmu wynikają z działań ekonomicznych zorientowanych na maksymalizację zysku. W tym kontekście autor stawia wyjątkowo istotne pytanie dotyczące podziału bogactwa pomiędzy poszczególnymi państwami. Jego zdaniem nierówności w podziale bogactwa będą się pogłębiać, wraz z zachodzącą transformacją i rozwojem „nowej” gospodarki.
Autor proponuje poszukiwanie takich rozwiązań systemowych, które przynajmniej częściowo pozwolą uniknąć lub zmniejszyć negatywne skutki wymienionych problemów globalnych, a ludzkości zapewnią rozwój zrównoważony gospodarczo i ekologicznie.
Let the cat turn round – One Man’s Traverse of the Twentieth Alexander King CPTM, 2006, s. 419
|