Komu potrzebne jest zaufanie?

Fukuyama w jednej ze swoich najlepszych i niestety mało spopularyzowanych w Polsce książek Zaufanie. Kapitał społeczny a droga do dobrobytu, opisuje dwa przypadki ratowania koncernów samochodowych przez banki w latach 70. ub. wieku, które to były ich jednymi z głównych współudziałowców. Wówczas Mazdę uratował Sumitomo Bank, a Mercedesa – Deutsche Bank. Miało to miejsce blisko 40 lat temu, gdy w naukach ekonomicznych słowo zaufanie jeszcze nie pojawiało się. Cóż takiego stało się więc, zdaniem Państwa, na przestrzeni tego czasu? Na przykład, Swissair oczekiwał pomocy od Switzerland Banku. Bank ten odmówił, choć był jednym z głównych współwłaścicieli. Nie zachował się tak, jak wspomniane wcześniej banki, które ruszyły z pomocą firmom z własnego kraju, o długoletniej tradycji, w przekonaniu, że czysty rachunek ekonomiczny musi ustąpić innym wartościom.

Czy to nie świadczy właśnie o braku zaufania w biznesie, choć obecnie w naukach ekonomicznych, a zwłaszcza w naukach o zarządzaniu zaufanie jest traktowane nie tylko jako kategoria etyczna, ale także ekonomiczna?

W dyskusji udział biorą:

• prof. Wiesław M. Grudzewski,
• prof. Irena Hejduk – kierownik Katedry Systemów Zarządzania,
• Solange Olszewska – wiceprezes firmy Solaris Bus & Coach S.A.,
• Adam Sęk – doradca ekonomiczny.

Spotkanie prowadzi prof. Andrzej Herman, redaktor naczelny.